Πάντα υπάρχει ένα κόμικ και για εσένα

της Γριάς

Ποτέ  δεν υπήρξα αυτό που λένε «λάτρης των κόμικς». Όμως, πριν ακόμη μάθω την έννοια «κόμικ» είχα ήδη μπει στο κλαμπ όλων εκείνων που λάτρευαν έναν ιδιαίτερο κόσμο: τον κόσμο της MARVEL και πιο συγκεκριμένα τον κόσμο των X-Men. Νομίζω τότε άρχισα να συνειδητοποιώ την αδυναμία και την τάση μου προς το paranormal και το supernatural που ακόμη το έχω. Ναι, υπήρξα από εκείνα τα παιδάκια που μόλις τέλειωνε η ταινία / σειρά / περιοδικό / κόμικ ταυτιζόμουν όσο πήγαινε με τον ήρωα και ευχόμουν με όλη μου την καρδιά να ήμουν ένας από αυτούς. Ήλπιζα όταν φτάσω κι εγώ στην εφηβεία ξαφνικά μια μέρα να ξυπνήσω και να έχω κι εγώ μια υπερδύναμη. Αλλά μαντέψτε: δεν έχω. Ακόμη τουλάχιστον. Θα περιμένω λίγα χρόνια ακόμη. Άλλωστε άργησα να μπω στην εφηβεία, οπότε είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα αργήσει να εμφανιστεί και η υπερδύναμή μου.

Μεγαλύτερη αδυναμία μου, που λέτε, ήταν και είναι, η Ororo Munroe. Ένα κορίτσι μοναδικό, γνωστή στον κόσμο της MARVEL ως Storm. Ένα κορίτσι που είχε την ικανότητα να επηρεάζει και να ελέγχει τα φαινόμενα του καιρού, συνεπώς και να πετάει. Μια ήρεμη δύναμη, συναισθηματική προσωπικότητα, με ομαδικό πνεύμα και έγνοια της το κοινό όφελος. Μόνο μην μου την εκνευρίσεις γιατί στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να καταλήξεις διακοσμητικό χώρου από πάγο με ένα βλέμμα. Ξέχασα να αναφέρω πως ήταν από την πλευρά των «καλών». Βέβαια, ένας λόγος για τον οποίο λάτρεψα από την αρχή τους X-Men ήταν η απόδοσή τους, ως χαρακτήρες. Ολοκληρωμένοι και πάντα αμφιλεγόμενα καλοί ή κακοί. Πάντα, αν παρακολουθήσει κανείς την ιστορία του κάθε χαρακτήρα, θα αντιληφθεί το Γιν και το Γιανγκ του καθενός που ισορροπεί.

Επιπλέον, οι  X-Men αποτέλεσαν εξ αρχής ένα κόσμο πολυπολιτισμικότητας. Όλες οι ιστορίες και οι χαρακτήρες εξελίσσονται θίγοντας ζητήματα ρατσισμού, bulling, διαφορετικότητας και ψυχολογίας. Νομίζω, όμως, πως στα κόμικς, σε όλα τα κόμικς, θίγονται όλα τα παραπάνω.

Τα κόμικς είναι πολιτισμός. Έχουν στοιχεία της ανθρώπινης καθημερινότητας και κατά πλειοψηφία βασίζονται σε μύθους, κουλτούρες, κοινωνικά χαρακτηριστικά και προβληματισμούς που υπήρξαν ή υπάρχουν. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος για τον οποίο το Κόμικ θεωρείται και χαρακτηρίζεται ως Τέχνη. Το κόμικ εξελίσσεται και αναπτύσσεται συνεχώς, διδάσκεται και σπουδάζεται σε όλον τον κόσμο, σε σχολές και πανεπιστήμια.

Όπως είπα και προηγουμένως, δεν είμαι λάτρης των κόμικς. Ωστόσο για ένα πράγμα είμαι σίγουρος, και ακούτε την Γριά:

Πάντα υπάρχει ένα κόμικ και για σένα !!!

  δείτε επίσης

Ο Πολιτισμός ως Δούρειος Ίππος

 Ο Πολιτισμός ως έννοια προκύπτει στη νεότερη Ελλάδα από τον Αδαμάντιο Κοραή που μετέφρασε την...
περισσότερα

Έκθεση ψηφιδωτού “Ακούω την Σιωπή” της Αγλαΐας Πειθή στην ART ZONE 42

Την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2020, εγκαινιάζεται από τις 17.00 έως και τις 22.00 η ατομική έκθεση...
περισσότερα

Συναυλία στη μνήμη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα

«Σα να έζησε τη ζωή του με μια ανάσα ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας κι όταν ήρθε η ώρα "έφυγε" σιωπηλά,...
περισσότερα

Περισσότερα απο την Γριά

Dream Big Too – Art Zone 42 | Exhibition Alert

Οι υποχρεώσεις και οι δουλείες μου με έσυραν στην ευρύτερη περιοχή του «Ευαγγελισμού» κι εκεί που έχω αρχίζει να εκνευρίζομαι φανερά πλέον με τα φανάρια της Βας. Κωνσταντίνου, καθότι ως Γριά δεν δύναμαι να τρέξω να προλάβω να σώσω το τομάρι μου, αποφάσισα να προσθέσω...
περισσότερα

Μια φορά στην Βενετία

Κάθε γλώσσα είναι ένας κώδικας. Οι λέξεις κάθε γλώσσας αντιστοιχούν σε εικόνες και κάπως έτσι στήνεται και διαμορφώνεται το εκάστοτε πολιτισμικό περιβάλλον. Φλεβάρης - Κουτσοφλέβαρος μπήκε, κι αφού Φλεβίσει θα έρθει και το καλοκαιράκι να βγάλουμε μπρατσάκια έξω, να...
περισσότερα

Λόνδρα, Παρίσι, Νιου Γιόρκ… μέρος 1ο

Αγαπημένα μου πλάσματα καλή σας χρονιά!!! Μου λένε, το λοιπόν, να γράψω κάτι για το θέμα “Metropolis” και λέω «εντάξει παιδιά μου, κανένα πρόβλημα». Πρώτη σκέψη και συνειρμός, δεν το κρύβω, οι βόλτες του παρελθόντος στις περιοχές με την, γνωστή τότε και νυν κλειστή,...
περισσότερα