Παλεύοντας με τον πόνο – Frida Kahlo

Γνωρίστε την αρθρογράφο

Νικολέτα Ντρέκου

  Η Φρίντα μπήκε στη ζωή μου όπως μπαίνει ένα τριαντάφυλλο στην ζωή ενός παιδιού. Εντυπωσιάστηκα με την άγρια ομορφιά της κι όταν την πλησίασα σχεδόν απρόσεκτα, είδα τα αγκάθια της.

Η Frida Kahlo καταγόταν από το Μεξικό και σε νεαρή ηλικία είχε ένα τρομερό ατύχημα με το λεωφορείο στο οποίο ανέβαινε, που την ανάγκασε σε καταστολή με λαμαρίνες σχεδόν σ’ όλο της το σώμα, για την υπόλοιπη ζωή της. Πολλές φορές ακούμε για τροχαία, έχουμε γνωστούς ή κοντινούς μας ανθρώπους που έχουν χτυπήσει ή έχουν χαθεί στο δρόμο. Καμιά φορά όμως δεν μιλήσαμε σοβαρά γι’ αυτό, ούτε στο σχολείο ούτε στον εαυτό μας. 

  Το να είσαι ΑμεΑ δεν είναι εύκολη υπόθεση, ειδικά όταν βρίσκεσαι σε μια χώρα που δεν έχει πάρα ελάχιστη – ούτε τη βασική – πρόληψη για αυτή τη μερίδα της φάρας (η λέξη χρησιμοποιείται όπως τη λειτουργεί ο Καζαντζάκης).
  Η Φρίντα μετά το ατύχημα πάει σε νοσοκομεία ανά τακτά διαστήματα, κάνει εξετάσεις και θεραπείες. Τον καιρό που απέχει απ’ αυτά είναι στο δωμάτιο της ξαπλωμένη, με έναν καθρέφτη απέναντι της. Θέλει κότσια να κοιτάς κατάματα έναν εαυτό κομματιασμένο. Την πονούσε πολύ αυτό που έβλεπε, αυτό που ήταν, ένιωθε τον πόνο, έγινε ο πόνος.
  Ξεκίνησε να ζωγραφίζει, σε μια προσπάθεια να διαχειριστεί ό,τι της συνέβη χωρίς δική της υπαιτιότητα. Έκλαιγε με τις ώρες, θρηνούσε για τη ζωή της, κλεινόταν στον εαυτό της. Ένα νεαρό κορίτσι, γεμάτο πάθος και λαχτάρα για ζωή που νόμιζε πως όλο και την έπιανε απ’ τα μαλλιά να ξεζουμίσει, έπρεπε πια να την κοιτά από μακριά ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε.
 Μέσα σε όλη τη μαυρίλα που επίτηδες εμμένω να περιγράφω, παντρεύεται τον Diego Rivera, έναν άντρα κάποιων δεκαετιών μεγαλύτερο της, από τον οποίο μαθαίνει πολλά για την τέχνη και τον κομμουνισμό. Η Φρίντα δημιουργεί και αναπτύσσεται σ΄ αυτούς τους χώρους με ταχείς ρυθμούς και μέσα στα χρόνια αποτυπώνει τον εαυτό της στις καταστάσεις που ήταν ή που φανταζόταν πως ήταν. Εμπνέεται από την Μεξικανική παράδοση και τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στη χώρα μέσα στους αιώνες αλλά και από τον Ριβέρα, μένει έγκυος αλλά λόγω της επίπτωσης του ατυχήματος η μία αποβολή διαδέχεται την άλλη, γεγονός που αποτυπώνεται έντονα στην τέχνη της.

 «Ο Ντιέγκο και εγώ», 1949

  Αργότερα έρχεται σε επαφή με τον Τρότσκι, ο οποίος όταν φυγαδεύεται στο Μεξικό, μένει στο σπίτι του Ριβέρα. Ερωτεύονται αλλά ο μύθος λέει πως ο έρωτας αυτός έμεινε ανέγγιχτος κι αγνός. Το τέλος της Φρίντας έρχεται κάποια μέρα του Ιουλίου, πριν τα πενήντα της χρόνια, όπου καταλήγει από βρογχοπνευμονία.
 Αν η ιστορία αυτή αφορούσε τη Κατερίνα, τον Πέτρο ή την κυρία Μαίρη θα νιώθαμε μια λύπη(ση) και θα πηγαίναμε παρακάτω. Τη Φρίντα όμως τη βάλαμε στην καθημερινότητα μας, κυκλοφορεί επάνω μας εμπορικά (δεν θα επεκταθώ τώρα σε αυτό), σε τατουάζ, σκουλαρίκια, κάλτσες, μπλούζες κλπ. Αντιλαμβανόμαστε όμως τη ζωή αυτής της γυναίκας και το τι πέρασε ή μένουμε στην εκκεντρικότητα της εμφανίσιμης μονόφρυδης Μεξικάνας, απορρίπτονας οτιδήποτε συνθέτει αυτή τη μορφή;

  Έχουμε μάθει να αποστρέφουμε το βλέμμα σ΄ ό,τι δεν μας αρέσει, να παίρνουμε χάπια για να μην πονάμε και να αποφεύγουμε τη ζωή. Η Φρίντα μου δίδαξε τι είναι πόνος, έγινε η ίδια ο πόνος. Βρήκε τον τρόπο να μου μιλήσει με την τέχνη της για το τι πέρασε, πώς το βίωσε, τι έκανε για να αντέξει.

  Το πρώτο ΑμεΑ που ήρθε στη ζωή μου δεν ήταν η Φρίντα αλλά η κυρία Πόπη. Ήμουν δημοτικό, ήταν σε αμαξίδιο. Ήμουν δίπλα της απ΄ τις πρώτες μέρες όχι από λύπηση αλλά γιατί ένιωθα πως μια μέρα μπορεί και γω να είμαι στη θέση της. Η σκέψη αυτή όσο μεγάλωνα, ωρίμαζε, και δεν λέω πως έχω αποδεχτεί ότι όλοι είμαστε εν δυνάμει ΑμεΑ, ούτε πώς θα το διαχειριστώ εάν έρθω σε αυτή την κατάσταση, προσπαθώ όμως να δω απ’ τα μάτια τους, να καταλάβω την δυσκολία της καθημερινότητας τους, να νιώσω ευγνώμων που είμαι αρτιμελής και να μην μιζεριάζω. Οι άνθρωποι που αγωνίζονται είναι ερωτεύσιμοι. Η ζωή τελειώνει όταν το αποφασίσεις εσύ, όχι όταν έρθουν τα ζόρια. Το να είσαι ΑμεΑ είναι δύσκολο αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να κοιτάς τη ζωή από μακριά. Μην αγνοείς τα Άτομα με Αναπηρία, είναι το ίδιο άνθρωποι με σενα. Γίνε μια Φρίντα, εκφράσου και ζήσε!

 

Αφιερωμένο στην κυρία Πόπη που με βοήθησε να γίνω άνθρωπος

 

Βιβλιογραφία – Έμπευση:
– ΦΡΙΝΑ ΚΑΛΟ VIVA LA VIDA, Cacucci Pino

Και όπως είπε και μια φίλη, εάν η Φρίντα ζούσε κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου στην Ελλάδα, θα άφηνε τον Ριβέρα και τον Τρότσκι για τον Μάρκο, το ξέρουμε όλοι αυτό ! Ευχαριστώ εξαιρετικά την σαρανταποζαρούσα για αυτό το masterpiece

 

Ντρέκου Νικολέτα

δείτε επίσης

Ποιος θα γκρινιάξει για τους γκρινιάρηδες; Μια άποψη για τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα.

Από τη μέρα που ξεκίνησε η στήλη ήταν απλά...
διαβάστε περισσότερα

Μια άποψη για την τέχνη

Ένα από τα μεγάλα ερωτήματα που έχουν...
διαβάστε περισσότερα

10 memorable χαρακτήρες comic με μάσκα

Όταν με ενημέρωσαν οι συμπάσχοντες τέχνης Arthub fellows για το θέμα του μήνα...
διαβάστε περισσότερα

10 Μάσκες θανάτου που έμειναν στην ιστορία

Όταν με ενημέρωσαν οι συμπάσχοντες τέχνης Arthub fellows για το θέμα του μήνα...
διαβάστε περισσότερα

Dream Big Too – Art Zone 42 | Exhibition Alert

Οι υποχρεώσεις και οι δουλείες μου με έσυραν στην ευρύτερη περιοχή του...
διαβάστε περισσότερα

Ανθρώπινα Δικαιώματα και Έμφυλη Ισότητα: φαινόμενα καθολικά ή κατά τόπους ;

«κανένα παρελθόν δεν εγγράφεται επιτυχώς στη συλλογική μνήμη ενός λαού, αν είναι ανιστόρητος και κανένα μέλλον δεν μπορεί να εγγυηθεί την κοινωνική αλλαγή, εάν οι πολίτες της δεν είναι επαρκώς ευαίσθητοι σε κοινωνικά ζητήματα»

διαβάστε περισσότερα

Περισσότερα απο την Νικολέτα

Οκτωβριανή Επανάσταση – πηγή ζωής και έμπνευση

Με θέμα τις μητροπόλεις τέχνης θα μπορούσαμε να αναφερθούμε στην Ιταλία και την Αναγέννηση, τη Ζυρίχη και το Νταντα, την Αμερική και την Pop art. Με θέμα τις μητροπόλεις τέχνης θα μπορούσαμε να αναφερθούμε στην Ιταλία και την Αναγέννηση, τη Ζυρίχη και το Νταντα, την...
περισσότερα

Παλεύοντας με τον πόνο – Frida Kahlo

Η Φρίντα μπήκε στη ζωή μου όπως μπαίνει ένα τριαντάφυλλο στην ζωή ενός παιδιού. Εντυπωσιάστηκα με την άγρια ομορφιά της κι όταν την πλησίασα σχεδόν απρόσεκτα, είδα τα αγκάθια της.   Η Φρίντα μπήκε στη ζωή μου όπως μπαίνει ένα τριαντάφυλλο στην ζωή ενός παιδιού....
περισσότερα

Τέχνη – πρόκληση σημειώσατε Χ

Κάθε γλώσσα είναι ένας κώδικας. Οι λέξεις κάθε γλώσσας αντιστοιχούν σε εικόνες και κάπως έτσι στήνεται και διαμορφώνεται το εκάστοτε πολιτισμικό περιβάλλον. Κάθε γλώσσα είναι ένας κώδικας. Οι λέξεις κάθε γλώσσας αντιστοιχούν σε εικόνες και κάπως έτσι στήνεται και...
περισσότερα

Exhibition alert

Dream Big Too – Art Zone 42 | Exhibition Alert

Οι υποχρεώσεις και οι δουλείες μου με έσυραν στην ευρύτερη περιοχή του «Ευαγγελισμού» κι εκεί που έχω αρχίζει να εκνευρίζομαι φανερά πλέον με τα φανάρια της Βας. Κωνσταντίνου, καθότι ως Γριά δεν δύναμαι να τρέξω να προλάβω να σώσω το τομάρι μου, αποφάσισα να προσθέσω...
περισσότερα

Μόνιμες στήλες

Time Capsule

Η Μαρία Λιόλιου μοιράζεται μαζί μας συναρπαστικές πτυχές της μόδας

Μόδα και Σεξουαλική Απελευθέρωση

Τα Παιδία Παίζει

Modern Art

Φτιάξε καφέ να στα πω

Η Absolute μας δίνει την δική της ματιά στην λογοκρισία
10 Μάσκες θανάτου που έμειναν στην ιστορία