ΙΡΑΝ 2009

Γνωρίστε την αρθρογράφο

Blou

Καμιά φορά, ζώντας στο δικό μας ροζ σύννεφο αγνοούμε πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας. Αγνοούμε πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα και δεδομένα. Όπως το δικαίωμά στην όποια μορφή τέχνης. Σε κάποιες χώρες, ακόμα και στις μέρες μας, η τέχνη είναι απαγορευμένη. Σήμερα θα ήθελα να σου πω για μια αληθινή ιστορία που διαδραματίστηκε το 2009 στον Ιράν.
Πρόκειται για τον χορευτή Αφσιν Γκαφάριαν. Ο Αφσίν, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ιράν. Από μικρό παιδί αγάπησε τον χορό και θέλησε να γίνει χορευτής. Στη χώρα του όμως, ο χορός είναι απαγορευμένος.

Ο Αφσιν, έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να μάθει να χορεύει. Στάθηκε κόντρα στο καθεστώς της χώρας του που θεωρούσε τον χορό μια άσεμνη πράξη και διεκδίκησε το δικαίωμα στην τέχνη και την έκφραση μέσω αυτής. Στην ταινία που βασίζεται στη ζωή του με τίλο “Desert dancer”, ο Αφσιν, φτιάχνει κρυφά μια ομάδα χορού και μοιράζεται με τους φίλους του το όνειρο του. Κάποια στιγμή, αποφασίζουν να χορέψουν μπροστά σε κοινό. Έτσι οργανώνουν ένα ταξίδι στην έρημο, εκεί που δεν ισχύουν κανόνες και δεν θα τους βρει κανείς. Μάζεψε ένα κοινό 20 ατόμων και τους κατεύθυνε στην μυστική τοποθεσία όπου έδωσε την πρώτη παράσταση της ζωής του, κρυφά και σιωπηρά. Μετά από τις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στη χωρά, τα πράγματά φαίνεται να έχουν αγριέψει αρκετά και σε μια διαδήλωση κατά της κυβέρνησης, ο Αφσιν διεκδικώντας τα δικαίωμά του στην τέχνη, βρίσκεται αιχμάλωτος και βασανίζεται από τις τοπικές αρχές. Η ταινία τελειώνει όταν οι φίλοι του καταφέρνουν να τον φυγαδεύουν στο Παρίσι με πλαστό διαβατήριο και ο ίδιος παριστάνοντας τον ηθοποιό, ξεφεύγει από το ρόλο που υποδυόταν και αρχίζει να λέει την ιστορία του χορεύοντας. Σε μια εξαιρετική ερμηνεία του ηθοποιού, ο Αφσιν προσπάθησε να περάσει στο κοινό του όλα όσα έζησε στο Ιραν και μέσα από τις εκφράσεις του προσώπου και τις κινήσεις του πραγματικά αγγίζει την ψυχή σου.Το κοινό τον αποθέωσε, πήρε άσυλο για να μείνει στην χώρα καθώς και υποτροφία σε σχολή χορού.

 

Η πραγματική ιστορία έχει μικρές αποκλίσεις από την ταινία μετά από έρευνα που έκανα. Ο Αφσίν πράγματι έφυγε από το Ιράν, πήγε στο Παρίσι και έζησε εκεί ως εξόριστος για 5 χρόνια κάνοντας το όνειρο του πραγματικότητα. Το 2014 επέστρεψε στο Ιράν και σήμερα φαίνεται πως βρίσκεται στο Παρίσι και σπουδάζει πολιτικές επιστήμες. Δεν χωράει το μυαλό μου ότι μιλάμε για πραγματικά γεγονότα εν έτη 2009 που συνεχίζονται ως και τώρα σε πολλά μέρη του κόσμου. Να μην μπορείς να μιλήσεις, να πεις αυτό που νιώθεις, να φοράς μαντίλα για να κρύψεις το πρόσωπο σου, να μην επιτρέπεται ο χορός, να ακολουθείς κανόνες που δεν επέλεξες ποτέ γιατί απλά είσαι άτυχος και βρέθηκες στη λάθος χώρα. Δεν χωράει το μυαλό μου να φυλακίζεις την ψυχή σου σε ένα καθεστώς που σου έχουν επιβάλει. Δεν χωράει το μυαλό μου να ζεις με το κεφάλι σκυφτό. Για μένα ο Αφσίν είναι ένας καλλιτέχνης επαναστάτης που ύψωσε το ανάστημά του και γκρέμισε τοίχους.

Θεωρούμε, λοιπόν, δεδομένο το δικαίωμα μας να εκφραζόμαστε με όποιο τρόπο και αν επιλέξουμε αλλά δεν είναι έτσι για όλος.Το θεωρούμε δεδομένο και δεν επιτρέπουμε σε κανένα να μας το στερήσει. Διεκδικούμε τα δικαιώματα μας με πράξεις, λέξεις, διαδηλώσεις. Πάμε κόντρα σε ό,τι σταθεί εμπόδιο στο δρόμο μας και κάποιες φορές θυσιάζουμε σημαντικά πράγματα για εμάς για να μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε το όνειρο μας, όπως ο Αφσίν, και αυτό με κάνει να μην σταματάω να ελπίζω πως μια μέρα τα πράγματά θα είναι καλύτερα για όλους σε όποιο σημείο της γης και αν βρίσκεται κανείς. Ύστερα σκέφτομαι και αυτούς που τα έχουν όλα. Οι περισσότεροι δεν τα εκτίμησαν ποτέ, γιατί ποτέ δεν πάλεψαν, ποτέ δεν διεκδίκησαν και απλά περιφέρονται ανάμεσα μας με ένα υπεροπτικό ύφος.
Και αναρωτιέμαι, εσύ μέχρι που θα έφτανες για το όνειρο σου;

δείτε επίσης

Δημιουργία Παιχνιδιών. Επιστήμη ή τέχνη;

Είναι ένα μεγάλο ερώτημα που δύσκολα θα απαντηθεί. Αν και η προσπάθεια για την...
διαβάστε περισσότερα

Θρησκευτική Τέχνη

Έχω την ευκαιρία να έχω φίλους από διαφορετικά πολιτικοθρησκευτικά backgrounds ανακαλύπτοντας έτσι εκφράσεις θρησκευτικής τέχνης οι οποίες είναι πολύ μακριά από την δική μου,

διαβάστε περισσότερα

The Mask

Κάθε γλώσσα είναι ένας κώδικας. Οι λέξεις κάθε γλώσσας αντιστοιχούν σε εικόνες και...
διαβάστε περισσότερα

Αθήνα, μια σύγχρονη μητρόπολη

Κάθε γλώσσα είναι ένας κώδικας. Οι λέξεις κάθε γλώσσας αντιστοιχούν σε εικόνες και...
διαβάστε περισσότερα

διαφήμιση

Sarah Bernhnard: The first influencer

Αν όταν ακούς τη φράση Fashion Icon σου έρχονται στο μυαλό influencers και brand ambassadors συνέχισε να διαβάζεις…

διαβάστε περισσότερα

Burning Man: Ελευθερία & Αυτοέκφραση

Το Burning Man είναι - για μένα πάντα - το πιο ιδιαίτερο festival στον κόσμο. Ίσως...
διαβάστε περισσότερα

Μια άποψη για την τέχνη

Ένα από τα μεγάλα ερωτήματα που έχουν ταλανίσει την ανθρωπότητα είναι αυτό περί του...
διαβάστε περισσότερα

ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΤΕΧΝΗ

Η καλλιτεχνική παραγωγή της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τον 4ο αιώνα μέχρι και την...
διαβάστε περισσότερα

Νεκρικά προσωπεία

Κάθε γλώσσα είναι ένας κώδικας. Οι λέξεις κάθε γλώσσας αντιστοιχούν σε εικόνες και...
διαβάστε περισσότερα

Να σου εξηγήσω…Δεν είναι αυτό που νομίζεις…

“Δεν είναι αυτό που νομίζεις”... “Άλλαξες, δεν ήσουν έτσι”... “Δεν είναι αυτό που...
διαβάστε περισσότερα

Περισσότερα απο την Blou

The smoking girl

Κάπου κοντά στο 2012 στο δημόσιο ΙΕΚ Κηφισιάς , στο μάθημα της “Ιστορίας της Τέχνης “ εκτός των άλλων γνώρισα την Sally Mann και το πολυσυζητημένο κορίτσι που καπνίζει .Κατά την διάρκεια του μαθήματος, μιλήσαμε για την φωτογράφο Sally Man και είδαμε μια σειρά με...
περισσότερα

Ο Σκοτεινός Θάλαμος

  Ιούλιος 2017 , Τόκιο, Λονδίνο , Αθήνα, όπου και αν πας ψηφιακές εικόνες, μεγάλες φωτεινές επιγραφές με βίντεο , βιτρίνες με κινούμενα μηνύματα , σέλφι στικς και υπερσύγχρονες φωτογραφικές μηχανές κινητών τηλεφώνων. Και αναρωτιέμαι , υπάρχουν ακόμα εκείνοι που...
περισσότερα

Παραγγελιά

Είναι δύσκολο να δημιουργήσεις κατά παραγγελία. Στην τέχνη δεν υπάρχουν ούτε κανόνες ούτε περιορισμοί.Θα πρέπει να μπορείς να εκφραστείς με όποιο τρόπο σου αρέσει. Γι΄ αυτό και αγαπώ την Κατερίνα Γώγου, σαν καλλιτέχνη και σαν προσωπικότητα. Ποτέ της δεν μπήκε σε...
περισσότερα

ΙΡΑΝ 2009

Καμιά φορά, ζώντας στο δικό μας ροζ σύννεφο αγνοούμε πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας. Αγνοούμε πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα και δεδομένα. Όπως το δικαίωμά στην όποια μορφή τέχνης. Σε κάποιες χώρες, ακόμα και στις μέρες μας, η τέχνη είναι απαγορευμένη. Σήμερα θα...
περισσότερα

Η φίλη μου η Τέχνη

Δεν έχω πολλούς φίλους,κυρίως γνωστούς.Αλλά...
περισσότερα

ΕΠΑΦΗ

Φαντάσου να μπορείς να εκφράσεις τα πάντα με τις κινήσεις του σώματος σου. Να γίνεσαι ένα με τον άλλο και κάθε σου κίνηση να επηρεάζει την δική του. Σαν το σώμα σου να είναι συνέχεια του δικού του και αντίστροφα. Να μπορείς αγγίζοντας τον να νιώσεις ότι νιώθει....
περισσότερα

Ικαριώτικος

Πώς να μιλήσεις για την παράδοση όταν πλέον ζεις σε μια εποχή που τα περισσότερα ήθη και έθιμα έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται; Στην Ελλάδα, οι νέοι του σήμερα δεν γνωρίζουν βασικά πράγματα τόσο για την παράδοση του τόπου τους όσο και για τους δημιουργούς της....
περισσότερα

Θα φανεί στο χειροκρότημα

Μέρος δεύτερο του "επι σκηνής" αφιερώματος της BLOU (δείτε το μέρος πρώτο) Χορός, μουσική, θέατρο, κινηματογράφος. Ένας ένας οι καλλιτέχνες ανεβαίνουν στην σκηνή και τα δίνουν όλα. Βγάζουν όλο τους το ταλέντο και ανυπομονούν για αυτό το λυτρωτικό χειροκρότημα στο...
περισσότερα

Λεφτά υπάρχουν #NOT

Λεφτά δεν υπάρχουν, αυτό είναι ξεκάθαρο πλέον. Και αναρωτiέμαι και πάλι, μπορεί όντως ένα μάτσο χαρτονομίσματα να μας κάνει ευτυχισμένους; Και αν ναί, τί γίνεται με εμάς τους καλλιτέχνες που οι περισσότεροι είμαστε μπατιράκια; Σκέφτομαι λοιπόν ότι δεν χρειάζεσαι λεφτά...
περισσότερα

Arte Povera : Φτωχή Τέχνη

Η arte povera είναι η τέχνη των ευτελών, ακατέργαστων υλικών τα οποία μεταλλάσονται σε αντικείμενα αισθητικής παρατήρησης. Αποτελεί καλλιτεχνικό κίνημα το οποίο ξεκίνησε από την Ιταλία στα τέλη του 1960, μια πολιτικά τεταμένη περίοδο. Ο όρος εμφανίστηκε για πρώτη φορά...
περισσότερα