Ακούτε χριστιανοί

της Γριάς

Πρόσφατα Post

Κι εκει που περπατούσα Παρασκευή απόγιωμα, έξω απο το μετρό Πανεπιστήμιο, ακούω μια φωνή μεταλλαγμένη, να βγαινει απο την τεχνολογια του τηλεβόα που ποτέ δεν συμπάθησα, λαϊκιστί ντουντούκα, και σκέφτηκα, «πάλι κατι εγινε στα Εξάρχεια, ποιός ξέρει τι…» αλλα κρατώ ενα κουλ, αγέρωχο ύφος όπως των υπολοίπων συνανθρώπων που κυκλοφορούν τριγύρω… κι ενώ συνέχιζα τον δρομο μου στρίβω γωνία Ιπποκράτους και ξάφνου πλημμυρίζει το είναι μου απο την γνωστή μυρωδιά την οποία εχω συνδέσει απο την νεαρή ηλικία με κηδείες, μιας και οι επισκέψεις μου στο μεγάλο αφεντικό περιορίζονται σε αυτού του τύπου τα ιβέντς, άντε και κανα δύο φορές για κανα γάμο ή ανάσταση.

Ο λόγος περί του λιβανιού. Για να υπάρχει και ειλικρίνεια σκέφτηκα προς στιγμήν οτι κάτι, ή κάποιος απο τους προσεχώς θεατές των θεάτρων, πλησίον του σημείου που βρισκόμουν, φόραγε κάποιο κακό άρωμα, ή οτι κάποιος χρήστης ουσιών γλεντοκοπά. Τότε άκουσα έναν κύριο να λέει στις φίλες κυρίες που μόλις συνάντησε «σα μυρίζει λιβάνι; Ε αυτοί εδω καίνε» !!! Και τότε συνειδητοποιώ το γεγονός του απιστεύτου: μπροστά μου αποκλεισμένο το πεζοδρόμιο απο καταπατητές χριστιανούς, περίπου δεκα στον αριθμό, με ηγετική μορφή θα έλεγε κανείς έναν νεαρό, γεγονός τραγικό κατ’εμε, περίπου στα τριάντα που φώναζε σε υψηλά ντεσιμπέλ μεσα απο τον απεχθή για μενα τηλεβόα. Και μονολογώντας «έλα Χριστέ μου…» συνειδητοποιώ πως ο Προαναφερθής ήτο εκει. Απέναντι απο τους δέκα χριστιανούς, στην μαρκίζα του θεάτρου Ακροπόλ, δέσποζε επιβλητικός με την επιγραφή «Jesus Christ Super Star».

Κάτω απο την μαρκίζα πλήθος κόσμου περίμενε να εισέλθει για να παρακολουθήσει το ιστορικό αυτο μιούζικαλ που ανεβαίνει στο εν λόγω θέατρο. Και μόλις η εικόνα που περιγράφηκε άνωθεν επεξεργάζεται απο τους νευρώνες του εγκεφάλου μου με έπιασε ενα γέλιο που δεν φαντάζεσαι!!! Προς στιγμήν βέβαια. Κάθισα λίγο παράμερα να ακούσω τον κύρηγματικο λόγο του νεαρού. Το τι ειπε το στόμα του… τι οτι θα πέσει ο Ιησούς στο κεφάλι μας, ημων των άπιστων, τι για τις αρχές και τις αξίες που διαμοίρασε ο αδερφός Μακρυγιάννης ( ομολογώ δεν έπιασα τον συνειρμό βάσει των λεγόμενων) και φυσικά δεν έλειψαν οι χαρακτηρισμοί προς το πρόσωπο του πρωταγωνιστή, φερόμενου ως Τζιζας, Αιμιλιανού Σταματάκη, που φυσικά και θίγουν τα χαρακτηριστικά της αρρενοπώτητας του. Φυσικά το θέατρο φυλάγεται απο ομάδα αστυνομικών υπαλλήλων καθόλη την διάρκεια των παραστάσεων.

Στο δια ταύτα, μετά το πέρας ενός τέταρτου έφυγα απ’ το σημείο και προχώρησα στην δουλειά μου. Και δυστυχώς άρχισα να σκέφτομαι… άρχισα να σκέφτομαι όλον αυτο τον παραλογισμό, την μεσαιωνική τάση των φανατικών να μάχεται εναντίον της ελευθερίας της έκφρασης και της τέχνης. Απο όσα άκουσα βέβαια ειναι ξεκάθαρο πως τα ίδια άτομα ειναι που φέρουν ακροδεξιές ρατσιστικες φανατικές απόψεις σε όλο το γνωστό εύρος, γεγονός που τους καθιστά επικίνδυνους. Επιπλέον η έλλειψη γνώσης και ενημέρωσης ειναι πασιφανής. Έλλειψη γνώσεων περί τέχνης, περί πολιτισμού, περί ιστορίας…. το μόνο που υπάρχει είναι μένος, μισανθρωπιά και θρησκευτικό σύνδρομο.

Τρία χαρακτηριστικά που η επιστήμη της ψυχιατρικής χορηγεί φαρμακευτική αγωγή και κρίνει την ιατρική παρακολούθηση απαραίτητη καθότι υπάρχει πιθανότητα το διαταραγμένο άτομο να γίνει επικίνδυνο για τον εαυτό του και τους γύρω του. Το παρήγορο απο την παραπάνω ιστορία ειναι πως ο κοσμος που βρισκόταν γύρω εκείνη την ωρα δεν συντάχθηκε με τους χριστιανούς… ως Ιερομάρτυρες μιας άλλης διάστασης προσπέρασαν με ενα ειρηνικό χαμόγελο μη θέλοντας να ακούσουν αλλα, ή αντιστάθηκαν στον λόγο του Νεαρού μπαίνοντας στην παρασταση μετα τον θείο ήχο του θεατρικού Αλέκτορος, που μόλις χτυπήσει τρεις φορές γεμίζουν οι αίθουσες. 

Ένα έχω να πώ εγώ και ακούστε το γιατί Γριά είμαι και έχουν δει τα μάτια μου πολλά στους αιώνες: όταν ξεπηδούν ολοένα και περισσότερα παρόμοια περιστατικά τότε κάτι έχει μεγαλώσει… τότε σημαίνει πως κάτι έχει ξεφύγει και ελωχεύουν κίνδυνοι…. συνοπτικά τι πρέπει να ξέρεις για το σατανικό έργο:

1)Ειναι η πρώτη ροκ όπερα που γράφτηκε παγκοσμίως.

2)Γράφτηκε το 1970 και ανέβηκε στο Broadway.

3)Τα τραγούδια και η μουσική ειναι του Andrew Lloyd Webber ενώ το κείμενο του Tim Rice.

4)Στην Αθήνα παίζεται για πρώτη φορά στο θέατρο Ακροπόλ με 30 ηθοποιούς και χορευτές.

5)Το εισιτήριο ξεκινά απο 13€ μέχρι 40€ Εγω πάντως θα πάω να την δω την παράσταση, με πείσαν οι χριστιανοί!!!

     Δείτε επίσης

Παλεύοντας με τον πόνο – Frida Kahlo

Η Φρίντα μπήκε στη ζωή μου όπως μπαίνει ένα τριαντάφυλλο στην ζωή ενός παιδιού. Εντυπωσιάστηκα με...
περισσότερα

Ποιος θα γκρινιάξει για τους γκρινιάρηδες; Μια άποψη για τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα.

Από τη μέρα που ξεκίνησε η στήλη ήταν απλά θέμα χρόνου να ασχοληθούμε με αυτό το παιχνίδι, που...
περισσότερα

10 memorable χαρακτήρες comic με μάσκα

Όταν με ενημέρωσαν οι συμπάσχοντες τέχνης Arthub fellows για το θέμα του μήνα ένιωσα: “μπερδεμένη...
περισσότερα

Μια έκθεση για τον Stanley Kubrick που (σε) ταξιδεύει.

Αν στα γούστα σας συνδυάζονται ένα πάθος για τις ταινίες του Stanley Kubrick και μια αδυναμία προς...
περισσότερα

Περισσότερα απο την Γριά

Η Αρλέτα μου

Δεν είμαι οπαδός της ιεροποίησης αυτών που φεύγουν. Δεν είμαι από εκείνους που αδημονούν σαν κόρακες πάνω από κουφάρια για να φωνάξουν «κι εγώ την ήξερα». Ναι υπάρχουν και τέτοιοι άνθρωποι.  Ιδίως στο νέο, αυτόν, ηλεκτρονικό κόσμο. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Εγώ...
περισσότερα

Ακούτε χριστιανοί

Κι εκει που περπατούσα Παρασκευή απογιωμα, έξω απο το μετρο πανεπιστήμιο, ακούω μια φωνή μεταλλαγμένη, να βγαινει απο την τεχνολογια του τηλεβόα που ποτε δν συμπάθησα, λαϊκιστί ντουντούκα

περισσότερα

Της Γριάς τα Σύμβολα

Σύμβολο… Ως «Σύμβολο» αναφέρουμε οποιοδήποτε αντικείμενο, παράσταση, έμψυχο ον, ήχο ή άλλο, που συνδέεται κατά αναλογία, λόγω μορφής ή φύσης, με μια αφηρημένη έννοια. Από νεαρή ηλικία λάτρευα τα σύμβολα. Σύμβολα που περνούν μηνύματα, άλλοτε ευθέως και άλλοτε πλαγίως....
περισσότερα

Ντιντζιταλ Αρτ VS Γιαγια Μελπω

της Γριας Βρε πουλάκι μου τι με πιέζεις αφού δεν το ‘χω! Ντίτζιταλ Αρτς και τεχνολογίες! Εγώ τα βρίσκω σατανάδες όλα αυτά. Καλά υπερβάλουμε και λίγο να τιμήσουμε το όνομά μας. Ωστόσο ναι, έχω έναν εκνευρισμό περί του θέματος. Και όχι γιατί δεν μου αρέσει ή γιατί δεν...
περισσότερα

Dream Big Too – Art Zone 42 | Exhibition Alert

Οι υποχρεώσεις και οι δουλείες μου με έσυραν στην ευρύτερη περιοχή του «Ευαγγελισμού» κι εκεί που έχω αρχίζει να εκνευρίζομαι φανερά πλέον με τα φανάρια της Βας. Κωνσταντίνου, καθότι ως Γριά δεν δύναμαι να τρέξω να προλάβω να σώσω το τομάρι μου, αποφάσισα να προσθέσω...
περισσότερα

Όταν γνώρισα τον Marcel Duchamp

Και μου λέει η art.hub να γράψω για τα ready mades . Καλέ δεν με λυπάστε Γριά γυναίκα! Τέλος πάντων, οι αιώνες που κουβαλάω στην πλάτη μου έχουν και τα καλά τους. Και μου λέει η art.hub να γράψω για τα ready mades . Καλέ δεν με λυπάστε Γριά γυναίκα! Τέλος πάντων, οι...
περισσότερα

Ο Βασιλιάς Ληρ με τον Ian McKellen στο Μέγαρο Μουσικής

<a href="https://www.arthub.gr/epikairothta/" style="color: crimson; font-weight:bold; "> Επικαιρότητα</a><!-- [et_pb_line_break_holder] --><!-- [et_pb_line_break_holder] --><p style="color:green;">27.10.2018</p> Στα χρόνια της...
περισσότερα

Και Λαϊκή και Τέχνη

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο πολύς ο κόσμος ακούει «Λαϊκή Τέχνη» και τρέχει να κρυφτεί ή προκαλεί μια δύσμορφη γκριμάτσα απέχθειας λες και τους ταΐζεις σαλιγκάρια.

περισσότερα

Λόνδρα, Παρίσι, Νιου Γιόρκ… μέρος 1ο

Αγαπημένα μου πλάσματα καλή σας χρονιά!!! Μου λένε, το λοιπόν, να γράψω κάτι για το θέμα “Metropolis” και λέω «εντάξει παιδιά μου, κανένα πρόβλημα». Πρώτη σκέψη και συνειρμός, δεν το κρύβω, οι βόλτες του παρελθόντος στις περιοχές με την, γνωστή τότε και νυν κλειστή,...
περισσότερα

Άκου την Γριά…

Άκου την Γριά, γιατί γριά είναι και ξέρει! Αααχ πόσες...
περισσότερα