Μια Γριά στους δρόμους

της Γριάς
Βυρσοδεψείο

Η Γριά γράφει για την Street Art και γελάμε όλοι μαζί γιατί φανταζόμαστε μια ηλικιωμένη κυρία(βλ.  Ίρις Άπφελ) μες την γλύκα, να τρέχει αλλοπρόσαλλα  στα στενά με ένα σπρέι στο χέρι. Και για όσους δεν είχατε κάνει κάποια εικόνα μέχρι τώρα, μόλις σας κέρασα υλικό μέχρι το επόμενο θέμα. Οι φαν της Γριάς ίσως έχετε παρατηρήσει μέχρι σήμερα στα καταπληκτικά αυτά άρθρα της, ότι υπάρχει μια δυσπιστία απέναντι στους νεοτερισμούς και τα αλματώδη τεχνολογικά δρώμενα απανταχού, και λογικό είναι καθότι είμαστε και κάποιας ηλικίας. Τούτο το μήνα, όμως, φέρνω την ανατροπή! Και αφού ζούμε στην εποχή του «γιόλο» σας λέω τούτο: κατενθουσιάζομαι με την τέχνη του δρόμου! Όχι τόσο αισθητικά πάντα, αν και, αν κάνει κανείς μερικές βόλτες ανά τον κόσμο θα συναντήσει αριστουργήματα, αλλά κυρίως για το κίνητρο. Το κίνητρο αυτών των καλλιτεχνών.

Τους θαυμάζω. Τους χαίρομαι βρε παιδί μου! Είναι αυτοί οι άνθρωποι  που περπατούν ανάμεσά μας στον δρόμο, στο μετρό, στις πλατείες, στο φανάρι, σε κεντρικά ή/και εξαιρετικά απομονωμένα  σημεία της πόλης και ξαφνικά στρίβουν σε μια άκρη και αρχίζουν να ξεδιπλώνουν την τέχνη τους, την δημιουργία τους. Τις περισσότερες φορές (βλ. γκράφιτι) δεν παίρνεις και χαμπάρι. Περνάς για την δουλειά σου την μια μέρα και όλα βαρετά και σκέτα, και την άλλη, τσουπ !, μια ζωγραφιά. Έτσι, να τα λέμε απλά τα πράγματα.

Και επανέρχομαι. Τους θαυμάζω αυτούς καλλιτέχνες. Θαυμάζω το κίνητρο. Ρίσκο για την τέχνη, ρίσκο για τον εαυτό τους, ρίσκο για τους άλλους. Ρίσκο για να ομορφύνουν λίγο το γκρίζο αυτό αμάλγαμα μπετού και θλίψης.  Και ξαφνικά μέσα στην μουντίλα και την μυρωδιά της πόλης διακρίνεις λίγο πράσινο χορτάρι και νομίζεις ότι η μαύρη κοριτσίστικη φιγούρα με το μπαλόνι σε χαιρετάει, και χαμογελάς. Το κίνητρο. Όχι τα λεφτά, ούτε την δόξα και την φήμη.  Την οικειότητα. Την αίσθηση ότι «κάτι μοιραζόμαστε τώρα που κοντοστάθηκες».

Ένα πράγμα με βγάζει από τις εκλεπτυσμένες στυλιστικές μου επιλογές: αυτοί οι… θα το πώ..!! αυτοί οι άσχετοι κομπλεξικοί τύποι (γένους ανυπεράσπιστου, που λέει η Κικίτσα που λατρεύω) που με αισχρότητα πετούν κάτι αντιαισθητικότατες  «ταγκιές» πάνω σε αριστουργήματα. Αυτό με ξεπερνά. (Παίρνω βαθιές αναπνοές). Κατανοώ την προσωρινότητα της Street Art. Έτσι είναι! Για όλους! Ο δρόμος χαρακτηρίζεται από την κίνηση και η τέχνη του δρόμου τρέχει. Αν λοιπόν πουλάκι μου δεν μπορείς να την φτάσεις, κάνε στην άκρη και τράβα με τον δικό σου ρυθμό. Πάρε αυτό που βλέπεις και μετάβαλέ το!! Δημιούργησε κάτι!!  Μην γράφεις το παρατσούκλι σου, που ξέρεις μόνο εσύ στην τελική, έτσι, άκριτα πάνω στην ψυχή του άλλου!!!!

Κάπου εδώ θα σταματήσω  γιατί έχω και πίεση και οι γιατροί λένε να αποφεύγω τις συγκινήσεις. Ένα μόνο θέλω να συμβουλέψω  φεύγοντας, τους μικρότερους και τους μεγαλύτερους(εάν υπάρχουν): Ανοίξτε το μυαλό και  τις ψυχές σας στις τέχνες του δρόμου και ίσως ερωτευθείτε ξανά….. γιατί στον δρόμο υπάρχει μόνο αλήθεια…

Περισσότερα απο την Γριά

 

Dream Big Too – Art Zone 42 | Exhibition Alert

Οι υποχρεώσεις και οι δουλείες μου με έσυραν στην ευρύτερη περιοχή του «Ευαγγελισμού» κι εκεί που έχω αρχίζει να εκνευρίζομαι φανερά πλέον με τα φανάρια της Βας. Κωνσταντίνου, καθότι ως Γριά δεν δύναμαι να τρέξω να προλάβω να σώσω το τομάρι μου, αποφάσισα να προσθέσω...
περισσότερα

Μια φορά στην Βενετία

Κάθε γλώσσα είναι ένας κώδικας. Οι λέξεις κάθε γλώσσας αντιστοιχούν σε εικόνες και κάπως έτσι στήνεται και διαμορφώνεται το εκάστοτε πολιτισμικό περιβάλλον. Φλεβάρης - Κουτσοφλέβαρος μπήκε, κι αφού Φλεβίσει θα έρθει και το καλοκαιράκι να βγάλουμε μπρατσάκια έξω, να...
περισσότερα

Λόνδρα, Παρίσι, Νιου Γιόρκ… μέρος 1ο

Αγαπημένα μου πλάσματα καλή σας χρονιά!!! Μου λένε, το λοιπόν, να γράψω κάτι για το θέμα “Metropolis” και λέω «εντάξει παιδιά μου, κανένα πρόβλημα». Πρώτη σκέψη και συνειρμός, δεν το κρύβω, οι βόλτες του παρελθόντος στις περιοχές με την, γνωστή τότε και νυν κλειστή,...
περισσότερα

Όταν γνώρισα τον Marcel Duchamp

Και μου λέει η art.hub να γράψω για τα ready mades . Καλέ δεν με λυπάστε Γριά γυναίκα! Τέλος πάντων, οι αιώνες που κουβαλάω στην πλάτη μου έχουν και τα καλά τους. Και μου λέει η art.hub να γράψω για τα ready mades . Καλέ δεν με λυπάστε Γριά γυναίκα! Τέλος πάντων, οι...
περισσότερα